كه با آب يك كره بحسابست و هوا هم خود سه كره است : 1 - هواى گرد زمين تا مسافتى كه حرارت آفتاب در آن منعكس مىشود و قابل تنفس و زندگى است . 2 - هواى خالص زمهريرى تهى از حرارت . 3 - هواى مجاور كره نار . و كره نار هم يكى و اين مجموع مىشود 7 كه زير فلك و در برابر آبست . و برخى زمين را دو كره دانسته و آب را كره سوم و برخى هوا را دو كره شمرده و برخى چهار كره و اساس همه اينست كه زمين در برابر آسمان باشد و به اين هفت طبقه تفسير گردد و حمل آيات و اخبار بر اين تاويلات دور است . و وجه ديگرى در 7 زمين و 7 آسمان از امام رضا روايت شده است ؛ على بن ابراهيم در تفسير خود از پدرش از حسين بن خالد روايت كرده كه گويد به امام رضا ( ع ) گفتم به من خبر ده از تفسير قول خدا ( 7 - الذاريات ) وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ . در پاسخ فرمود : يعنى آسمان با زمين در رشته كشيده شده و خوب بهم بافته است ( مجمع البحرين گويد حبك الثوب اذا اجاد نسجه ) و انگشتان خود را مشبك كرد . راوى - چگونه آسمان با زمين بهم بافته است با اينكه خدا ميفرمايد ( 2 - الرعد ) بر آورده است آسمانها را بىستونهائى كه شماها به چشم خود بنگريد . امام ( ع ) - سبحان اللَّه نيست كه ميفرمايد بىستونها كه شما بنگريد و به چشم شما آيند ؟ راوى - چرا . امام ( ع ) - پس در اينجا ستونها است ولى شماها نميبينيد . راوى - خدا مرا قربانت كند اين چگونه مىباشد ؟ گويد امام مشت چپ خود را گشود و كف راست را به زير آن نهاد و فرمود : اين زمين دنيا است و آسمان دنيا بر زبر آنست بمانند گنبدى و دوم زمين بر زبر آسمان دنيا است و دوم آسمان چون گنبدى روى آنست و زمين سوم بالاى آسمان دوم است و سوم آسمان بالاى آن گنبديست و زمين چهارم بالاى آسمان سومست و آسمان چهارم گنبديست بر فراز آن و زمين پنجم بالاى آسمان چهارمست و آسمان پنجم گنبديست بر فراز آن و زمين ششم بالاى آسمان پنجمست و آسمان ششم گنبديست بر زبر آن و زمين هفتم بالاى آسمان ششمست و آسمان هفتم بالاى آن چون گنبديست و عرش رحمان بالاى هفتم آسمانست و اينست معنى قول خدا تعالى ( 12 - الطلاق ) آفريد 7 آسمان و از زمين هم بمانند آنان ، امر در ميان آنها فرود آيد . و اما صاحب الامر همان رسول خدا ( ص ) است و وصى بعد از رسول خدا ( ص ) كه قائم روى زمين است و همانا كه امر بوى فرود آيد از بالا از ميان آسمانها و زمينها . راوى - پس زير پاى ما جز همان يك زمين نيست ؟ امام ( ع ) - زير پاى ما جز يك زمين نيست و راستى آن شش بالاى سر ما هستند ( پايان حديث امام رضا ) .